De Boschplaat in 2050



Naar een natuurlijke dynamiek en biodiversiteit

Naar een betere ontsluiting, gebruiks- en belevingswaarde

De leidende principes zijn vertaald naar schetsontwerpen. In de schetsen staat het herstel van natuurlijke dynamiek en biodiversiteit centraal. Als ook het verbeteren van de ontsluiting en gebruikswaarde. Samen ‘schetsen’ ze het toekomstbeeld van een veilige, beleefbare, gradiënt- en soortenrijke Boschplaat in 2050.

DYNAMIEK ALS KERNWAARDE.  Een Europees Natuurreservaat. Onderdeel van UNESCO Werelderfgoed Waddenzee. De Boschplaat is deze twee, belangrijke predicaten rijk dankzij de aanwezige natuurwaarden met een grote biodiversiteit. Een landschap gevormd door de dynamiek van wind, water en zand.  Een gebied ook dat onderdeel is van een groter systeem, waarbij de wisselwerking tussen tussen Noordzee en Waddenzee niet gemist kan worden. De aanleg van de Stuifdijk in 1937 maakte dat de dynamiek sterk afnam.

Met de leidende principes uit deze visie in ons achterhoofd willen we er voor zorgen dat wind, zee en zand weer bepalend worden in de ontwikkeling van de Boschplaat. Dynamiek zorgt voor een continue verandering van de natuur, maar ook van de beleving van de bezoeker. Een eentonig en saai landschap? Onder dynamische omstandigheden is dat uitgesloten.

 

DE BOSCHPLAAT IN 2050. Dynamiek is verandering. Niet alleen het landschap verandert, maar daarmee ook de plek waar vogels broeden en rusten en de routes die mensen kunnen kiezen. Indien nodig bepalen we steeds opnieuw wat de beste routes en gemarkeerde rust- en broedgebieden zijn. Als we de dynamiek een handje helpen ziet de Boschplaat er in 2050 heel anders uit. We nemen u mee in een tijdreis.

DE GROEDE. Het eilander vee houdt de Groede vrij van hoge grassen en riet. Ook zijn er maatregelen genomen om de kustafslag aan het wad een halt toe te roepen. Hier ontstaan nieuwe kwelders met pioniersvegetaties.

STUIFDIJK. Langs de noordkant ligt een stuivende Stuifdijk, afgewisseld met ‘starre’ stukken dijk die de ligging van de oude Stuifdijk markeren als tastbare herinnering aan een belangrijk stuk cultuurhistorie uit de vorige eeuw. De wind benut de in de dijk vastgelegde, enorme zandvoorraad om de Boschplaat op te hogen en de duinen te verbreden. We zien zandtongen die langzaam en gestaag verder het eiland op stuiven. Loop- en trekroutes kunnen na iedere storm anders zijn. Wat eerst rietmoeras was, is inmiddels duingebied. Herstelde verbindingen tussen strand en kwelder zorgen voor zandtoevoer, van noord naar zuid. En voor meer biodiversiteit en aantrekkingskracht op bezoekers.

KWELDER. Tijdens storm zijn de elementen echter de baas, waarbij de wind grote hoeveelheden zand de kwelder op laat stuiven. Bij stormtij stroomt het water op sommige plekken rechtstreeks tussen de Noordzee en de Waddenzee en voert zand mee vanaf het strand de kwelder op. Als de storm is gaan liggen is de wandeling naar het Amelandergat weer mogelijk en zijn iedere keer de gevolgen zichtbaar: nieuwe duinen, opgeschoonde en hogere kwelders. Het gebied groeit mee met de zeespiegel. En en er zijn nieuwe groei- en broedplaatsen ontstaan.

OMVANG. Kustafslag en aangroei horen bij de dynamiek van de Boschplaat en de wadden. Kustafslag blijft beperkt tot paal 26. De oostgrens van het eiland zal dan ter hoogte van de oostkant van de Vierde Duintjes komen te liggen, ook ongeveer de grens van de Boschplaat in 1700. Dit is in deze visie de uiterste grens. Doeltreffende maatregelen zijn dan gewenst.